نه !

روی گذشته یک خط ...

یک صفحه ی جدید ... سر خط !

کجا ؟

چرا ؟

چون ....

باز نگری ام تموم شد .... نقطه ! سرخط ! ؟؟؟

نه !

روی گذشته یک خط ...

یک صفحه ی جدید ... سر خط !

بازنگر ی ام تموم شد ...

فالم رو گرفتم ...

سعدی جونم گفت :

غرض  نقشیست کز ما باز ماند

و تاکید شدم در راهی که دارم سالهاست میروم ....

ولی اینبار نه مثل سابق سر به هوا ...

و ولش کن ...

هدفمند و مطمئن تر ...

فقط.....

...انرژی ام را بجای فقط همه اش را برای افراد مسن و آدمهای 60 به بالا ... یعنی اینانی که الان با هشان سر و کار دارم ... پیران ، انسانهای دم مرگ و مردگان و غیره صرف کردن ، بگذارم فعالیتم دایره بزرگتری را در بر بگیرد ، برای نسل جوانان تر ها و ... نه بچه ها ... ( حوصله ی بچه و بچه بازی ندارم ) نه ! آدمهای 30 35 تا 50 ساله ...

کسانی که فاز اول [از حدود 18 تا سی ، سی و پنج ] ( خامی ) زندگیشان را سالها گذرانیده اند و بحران میان سالگی اولی شان را در حال گذراندن ( دارند جوش و قل قل میخورند ) تا پخنه شوند ....

کسانی که دورانی سرگیجی و سر گشته گی دورران خودیابیشان را می گذرانند ...

کسانی که میخواهند خودشان را کشف کنند و طرف مقابلشان را بشناسند ...

معمولا بعد در فاز 45- 55 فاز آبکش شدن ...

و بعدا فاز دم کشیدن و جا افتاده شدن ....

حواسمان نباشد شفته میشویم ...

چه زیبا است مثال برنج تا پلو شدن ...

و چه زیبا تر بیان کرده است آن شاعر ی که این را سروده است ( اگر میدانید بگوئید !)

این دیگ ز خامیست که در جوش و خروش است

چون پخته شد و لذت دم برد ، خموش است ....

.......

فعلا این من هستم ..

این شهر و این آدمها ...

اینجا و در این نقطه .....

نقطه حداکثر تا بحال آمده ام ...

نقطه ی فعلیم ....

و نقطه ی آغاز از حالا به بعدم ...

نقطه ی آغازم ....

فعلا هر چه پشت سرم است .... خط روش ...

باشه !!

باشه !

پس به سلامتی ...

( لیوان چای نعنایم را بر میدارم ! ).....

و صفحه ی داستانه های هامبورگی را تخته می کنم ...

[ چون از یک طرف دیگه هم بارش زیاد شده است ... و از طرف دیگر جمعبندی مطلب هایش را میخواهم کلاسه بندی کنم و بصورت جزوه مانندی برای خودم بدهم صحافیشان کنند ! بذارم کنار بقیه ی دست نوشته های سی سال اخیرم ...تو انبار ... شاید یکی بعد از مردنم وقتی که آنها را توی سطل آشغال می اندازدشان با فحشی یادی هم از من بکند ! ]

نوش ! ....

صفحه ی جدید ؟

نه ... !!!

( یک چای بابونه میریزم برای خودم )

آخ چه جالب .... فکر می کنم ...

دیروز م نمگر ننوشته بودم

« ... مسئله ی فعلی من  « مسئله ی زمان است ... و  چگونگی  هر چه غنی و پر بار تر کردن آن !.»

الان موضوع من  : دیگر بحث محتوی است و کیفیت ... مثلا نه  زن ،  و آنهم هر زنی ...  بلکه  زنیت ! و زنانگی در هر انسانی  ، در طبیعت و در هستی

و هدفم : پر محتوی تر کردن لحظه های ته مانده ی هنوز در اختیارم مانده ... ... مکیدن شیره ی حیات ... شیره ی هستی ! ....

آنجا خطاب به این عدوی سبب خیر شده نوشتم :

این نوشته ها ی در ظاهر ساده ... ( یا همان چرندیاتی که تو نمی فهمی شان ! ) قطره قطره عسل های جاری شده از حاصل همان پنجاه شصت سال تاریخی و جغرافیائی و خود ساختگی ، جهاندیدگی و تجربه است  .... که به بعضی ها ( معمولا توی باغ -م  دعوتشان می کنم  و  ) قاشقی از آن را بفرما  می زنم ...

چای بابونه را می نوشم و

میروم توی صفحه ی قدیمی تازه ام .....

کندوی عسل