بر خوردش عوض شده بود... و منهم نسبت به او سرد شده ام .. حالت بدی نسبت به او پیدا کرده ام ...

زمانی هم رابطه ام را تا حد اقل ممکن ، یعنی پسر خالگی (« دوست دختر دودول دار ») ، کشاندم ...

با خودم گفتم: « شاید در زیادی نزدیک بودن بهم ، دارد همه چیز لوث میشود »... گفتم: «... کمی عقب نشینی ، شاید برای هر دویمان خوب باشد » ...

 اول با عصبانیت برخورد کرد و فریاد و داد و بیداد و خشم از اینکه « چرا (؟!) » ، بعد از چند روز خودش برگشت و به این که: « باشد ! راضی هستم به رضایت شما ! »..

امروز این شعر را برایم نوشته بود :

بیا که با تو بودن آرزوی من است

بیا که بوی تن تو در این لحظه در درون من است

شکایت از کجا می توان نمود که من

سپاس گفتن از تو گفتگوی من است

چگونه وصف کنم من مقام تو را

همان بس ست که نام تو در اندرون من است

در این زمینه سخن زیاد ست و من عاجز

بیا که عطر بو تن تو در خانه ، همچو بوی من است ...

واااااااااا یییییییییییی !

هوسش به دلم افتاد .....

گوشی رو برداشتم ...

شماره اش را گرفتم ....

بهش زنگ زدم....

 نبود !...

 حیف شد ! مگر نه ؟! ....

پس نوشت : درباره ی برنامه ی پاکسازی جسمی ..

تحرک : ...

خوردنی های طی روز : صبحانه ( بروتشن ، نانک های آلمانی ، با پنیر و کره ) ، پلو و خورش قیمه بادمجان ، چند ورقه نان برشته یک پیاز خام

نوشیدنی : سه لیتر چای سیاه

تنقلات : هشت تا ده حبه قند ، چند مشت پسته .... شیرینی خشک بادامی ایتالیائی ... دو سه مشت بادام خاکی ...

زندگی به معنی کذران لحظه ها ... مسیر سیالی است که آدمی باید طی ش کند . روابط همیشه «دادنی – گرفتنی » است. هر چه ، هر چیز و هرجا بین خود ، بین خودو دیگران ، بین عمل و عکس العمل ها و بازتاب آن ، بین خود و محیط .. در خود ...

نتیجه ی این « دادن و- کرفتن » هاست که آدمی به هزاران جائی که ممکن است ( بمعنی قانون اصل غیر قابل پیش بینی بودن آینده ، کشیده میشود در نقطه ی حرکتی و آغازی کنونی ... بعببارت دیگر روابط اگر چه بر پایه ی علت و معمولی ( این را میدهی تا آن را بدست بیاوری ) خیلی ساده استوار است ولی به خاطر در نظر نگرفتن ( چه چیزی ، به چه قیمتی (؟!) ) هیچگاه آن طور که میل ما هست عمل نمیشود و مسائل آن طور که می خواهیم در نهایت به دلخواه کامل ما نه می گردد ونه خواهند گشت ...

حال اگر کسی بیاید و افسوس بخورد که « چرا آنجا بجای آن کار ، این کار را نکردم » ، من بر میگردم و خیلی ساده می گویم : خوب آن زمان به این مسئله آن طور فکر می کردم و اگر آن زمانها این را میدانستم ، بکار میبستم ...

خوش بحال آنهائی که که در آن زمانها این چیز ها را می فهمند !...

من فکر می کنم اتفاقا جالبی بازی زندگی در همین ها است که ندانی و پیش بروی .. کشف کنی ، بیاموزی و تجربه کنی ... در چاله و چوله ها بیقتی تا بتوانی درسی بگیری و آنگاه کاری کنی که این کار نباشد ...

خلاصه کنم ... در مرز بین عمل و انجام « این یا آن » اینقدر با خودم نجنگم که تا یادم برود که چه میخواستم بکنم ... چرا می خواستم و .... بعد میبینی هنوز در سر چند راهی قرار داری و عملا از جایت تکان هم نخورده ای ...

تنها راه این است که بگویم : اییییییی باباااااا ! برو ! برو بزن تو دنده و برو و ببین به کجا ها میرسی !

به زبان ساده تر بجای روی زمین ماسیدن فلانجا ! برخیز ، تو ، بپا ! درآی تو ! بیا براه ! ...

آنگاه خواهی دید که از مرز بین این و آن گذشته ای ... بجای درگیری با خود ، در عمل میبینی چه کرده ای ! و می کنی ! .... و میبینی در عمل کجای کار خراب است در عمل ...

در حالیکه در این شکل بی حرکتی و تردید بین ـ بیش از آن نه تنها کاری نکرده ای ... بلکه فقط در خیال خود ، با خودت در جنگ و ستیز بوده ای ... بی عمل ... وقت از دست داده .. زخمی از دست خود و مانده در جای خود درمانده.. که چه ؟ این بهتر است یا آن ؟ این راه بهتر است یا آن ! و این راه درست تر است یا آن ... عملا اما به قول هراتی ها : غلط کرده ای ... و در حقیقت غلط ترین شیوه را بکار بسته ام ...

پس نوشت : درباره ی برنامه ی پاکسازی جسمی ..

تحرک : نرمش معمولی صبحگاهی ( با دستگاه ). ( نیم ساعت ) ، ورزش در باشگاه و سونا  ( سه ساعت )...

خوردنی های طی روز : نان سیاه ( سه ورقه ) ، سیب رمیی باخاگیه ،  کوکوی  کدو با سالاد و نان

نوشیدنی : یک لیتر چای گیاهی ( نعناع ، رازیانه ) ، چای سیاه ،  چای گیاهی  حار گأآ 

تنقلات : هشت تا ده حبه قند با چای ... .دو سه دونه شکلات نباتی ویتامین عسلی ، ....

بعضی ها از مرگ و مردن می ترسند ... بعضی ها بعه استقبالش میروند ... به هر صورت دوستی مرا بخانه اش دعوت کرد و رفتم ... تا حالا هم آنجا بودم ( سمندر جون ! اونجا بودم وقتی زنگ زدی و نبودم ؟!! ) .. خیلی تنها است ... مردی تنها ... و نگران که پیش خواهد آمد اگر پیش آید برایش ... میخواست که برایش حرف هایم را بزنم و به آرامش برسانمش ... موقع خداحافظی گفت چه دلی دارم که اینقدر راحت و آسان راجع به مسائل با او حرف می زنم !!....

یاد خودم افتادم و ترس دخترم که « بابا ! چند روز بهت زنگ زدم ، چون دیدم خبری از تو نشد ، دلم شور افتاد ! نمی دانستم چیکار کنم ! » ... ساده ترین راه حل را در آن دیدم که در همان لحظه ، جلوی روی خودش ، بلافاصله شماره ی تلفنش را نوشتم روی یک ورقه ی کاغذ و در حاشیه ی آن نوشتم در صورت بروز هر اتفاقی به این شماره تلفن تلفن که دخترم باشد خبر بدهید ... و آن را با منگنه به عنوان جوف ورقه یی « هدیه اعضا بدن » ، که سالهاست همیشه در کیف بغلی همراهم هست ، چسباندم .... و پرسیدم آیا حالا خیالش راحت شد ... خندید مرا بغل کرد و گفت بله پدر !!

در ورقه ی « هدیه ی اعضای بدن » ، نوشته و تائید کرده ام که در صورت فوت ، میتوانند از اعضا و ارگان های بدنم در صورت نیاز میتوانند قطعات بدرد خور مورد نیازشان را بردارند ... و در کنار آن هم نوشته ام ... در صورت تمایل می توانند بقیه ی بجا مانده اش را برای آموزش آناتومی و کالبد شکافی در اختیار دانشجویان رشته پزشکی قرار دهند و ته مانده اش را بسوزانند و بطور « ناشناس » و یا « گمنام » دفن کنند و یا هر کاری که خواستند بکنند ....

یک جمله موقع خدا حافظی به این آقای دوست عزیز گفتم و اشاره کردم که نمیدانم چه کسی این شعر را سروده است ولی میدانم آن را آقای شهرام ناظری در آلبوم مهتاب رویش خوانده است با این مظمون که عمو جان ! ، یار ، عزیز جان برادر و یا .... هر کس عزیز ... بوسه ای که بعد از مرگم بر سر قبرم میخواهید بگذارید حالا که میتوانید بیائید و با خیال راحت به من بدهید که حال هم کرده باشم ... او خندید ! قرار شد بعدا ورقه ی « تفویض اختیارات  (فرمی وصیة نامه گونه ) با عنوان  توقع درخواستی مریض ها » را برایش ببرم و با هم مشورت کنیم و با کمک خودش و دکتر خانوادگیش پر کنیم .... ...

« تفویض اختیارات  مریض » در آلمان قابل قبول است برای زمانی که آدم دیگر نمیتواند درباره ی خودش اظهار  نظر و یا تصمیم بگیرد یا حرف بزند مثلا در مواردی مثل به کما رفتن و سکته کردن و ... غیره ...

خیلی آرام شده بود ...

ولی وقتی دیدم سمندر جونم زمانی اومده بود که من نبودم ... خیلی دلم سوخت ....

در ضمن شروع کردم به خواندن یکی از نوشته های واقعی گذشته ی خودم  در باره ی یکی از رابطه های جدی سال گذشته ی ام ...

جالب بود برای خودم ... با وجود آنکه دوستی که آنرا خوانده بود ندا  را داد و  اخطار را  کرده بود ... ولی باورم نمی شد  ... که  واقعا حودم تحت تاثیر یک نوشته خودم که آنهم  فقط یک گوشه ی خیلی کمی از  بعضی از جزئیات حریانات یک موضوع به گذشته  پیوسته  شده ی خودم بتواند بطور جدی جدی  یکی دو بار نم نمکی از چشمان خیسم رابر روی گونه هایم بغلطاند ....

متن ( در همان قسمت اولش روکه خواندم ) نیاز به تصحیح و اصلاح و تکمیل دارد تا یک دست بشود ... ولی چقدر پر بود از غلط های تایپی و....

.................

پس نوشت : درباره ی برنامه ی پاکسازی جسمی ..

تحرک : نرمش معمولی صبحگاهی. ( نیم ساعت )

خوردنی های طی روز : جقرتمه ( دل و سیب زمین و پیاز . با نان نازک عربی و فلفل تند .... )

نوشیدنی : یک لیتر و نیم چای سیاه ... چای گیاهی ( نعناع ، رازیانه ) یک لیتر ، یک لیوان آب پرتقال تازه ....

تنقلات : هشت تا ده حبه قند با چای سیاه ... .دو سه مشت نخود خاکی ....

دیروز با بیژن صحبت می کردم ...

گله میکرد چرا به او جواب نداده ام ... به شماره تلفنی که شماره من نبود زنگ زده بود .... برام کامنتی گذاشته بود که جوابش را هم داده بوده ام و نخوانده بود

ولی چون پاسخش را نخوانده بود برایش دوباره می گذارم ....

http://hhali.blogfa.com/post-274.aspx

آنجا نوشته بودم :

« .....

حالا ... خودم را از قید و بند ها رها کرده ام و به کسی کار ندارم .... و به اینحا رسیده ام  که زرتشت و گاتها را کلا مثل هر ایده مذهبی و دینی دیگر تو ی گنجه ی مسائل بدر نخور م گذاشته ام ... جهان بینی خاص خودم را دارم ...

فعلا دارم با چه ولعی نوشته های آقای منو چهر جمالی را مطالعه میکنم و میخوانم ... 

دنیائی است برای خودش !...

ضمن اقرار به این مسئله که شیوه ی اثباتی منوجهر جمالی برای من زیر علامت سئوال رفته است ولی

بر اساس خلاصه ی چکیده ی کلی نظرات تئوری شده ی منوجهر جمالی ، نتیجه گیری نهائی او را مستند و درست و قابل تعمیم بر واقعیات روز میدانم و حتی با تئوری درهم برهمی ( chaos به غلط : آشوب ) هم آهنگی دارد و من در برنامه های روز مره ام بر اساس این دیدگاه حرکت می کنم ...

 ... دیدگاهی که بدرستی ، هم نظر با نام انتخابی منوچهر جمالی ، که نام فرهنگ سیمرغی  برای آن گذاشته است ، در هماهنگی و همخوانی  کاملی با هم  قرار دارند ...

فرهنگی که چندین هزار سال سال پیش   ما را مائی کرد که هنوز تمامی جهان به آن افتخار میکند و من هم خودم را مفتخر به این میدانم که این شانس را داشته ام که در دامن این فرهنگ بزرگ شوم ... 

و حالا هم میتوان با کمال افتخار  مشعل راه مان قرار بدهیم ...

...... » 

 بیژن عزیز ...

حتما در این مورد بحث و نظرات با هم همنظری می کنیم !!!....

پس نوشت : درباره ی برنامه ی پاکسازی جسمی ..

تحرک : نرمش معمولی صبحگاهی. ( نیم ساعت )

خوردنی های طی روز : لوبیا پلو با سالاد ، نصف یک نان سیاه بزرگ ، شله زرد ( یه خروار )...

نوشیدنی : سه لیتر چای گیاهی ( بابونه ، نعناع ، نعناع ، رازیانه ) ، یه لیتر چای سیاه ، یک لیوان آب پرتقال تازه ....

تنقلات : هشت تا ده حبه قند با چای سیاه ... .دو سه مشت چوب شور ....

نکته :  روز هائی کاری مثل امروز ... فقط جلوی کامپیوتر .... بی تحرک و ...

5- 5 تا 8  حبه قند بود ... نه 1000 تا....

4- چون بار ها گفته ام ... رنگ این شمیم خاکستری کم رنگ تا سوخته ی پوست   زنهای ایرانی یکی از بزرگترین و شاید موثر ترین محرکه های مغناطیسی جذابیت آنها  است ... اول رنگ پوست و بعد از اون دیدن و شاهد بودن اینکه چه جوری این سلولهای پوستی به تورم میرسند و به مرز ترکیدن ...  این یارو کرستین ....چشم های بینهایت زیبا ، درشت ( آهوئی و یاگابی )قهوه ای داره ... با مو های قهوه ای - سرخ چتری کوتاه که دور  صورتش رو مثل یک قاب گرفته اند و حداقل در این دوازده سالی که میشناسمش همیشه  همین آرایش را داشته و دارد ... و  ... و با اون لحجه ی لندنی - آلمانیش و ... اینکه هر بار به خاطر برنامه ی کاریش اینجا میاد ، چند روزی خونه ی من میاد ... اون روز ها ، زمان دانشجویش حدود ششماه  در مغازه من کار میکرد ...رابطه ی عاشقانه ی عمیقی بین ما ( تا حد صحبت ازدواج ) پیدا شد ،  حالا به یاد اون روزا .. سالی یکی دو بار به هم سر می زنیم ...  اینبار راستش رنگ پوستش باز زد زیر دلم ... و  چون تو ذهنم  هنوز صدای لوند اون دختر ایرانی توی انگلیس توی گوشم بود ، این جمله ی مورد نظر رو نوشتم ... تازه بخاطر رعایت حفظ ادب کلمه ی " فلان جا" را که در اون جمله نوشتم بودم  رو پاک کردم .. از اون خودسانسوری های لوسی که بدم میآد  ....

3- ملکه رفتن به برلین ...  وقتی برگرده و بیاد و این هلو رو ببینه ، بعد از سی سال دیگه میدونم ، سر ضرب میره بالای درخت و دست دراز میکنه و دو دستی و دو لپی همشون رو میخورد... با هسته و جاش! من کاری نمیتونم بکنم  ... و فقط باید مواظب باشم  تو گلوش گیر نکنه .... 

2- این لاغر کردن: 
اولا: زیر نظر یک  دوستی است که مربی و متخصص این کار است ...
دوما:  از یک هفته ی پیش که شروع کرده ام ... همه ی کار هائی رو که در این رابطه انجام میدم  ( بخاطر گل روی یک دوست ) مینویسم....
سوما : درباره ی آون خیس خیس عرق شدن توی سالن ورزش دیروز ...و اون تاول زدن کف پا  .... و غیره راستش ضرورتی ندارد که بنویسم ... .

1- در باره ی مورد اول خیلی مثال خودم هم دارم ... ولی جالب تر از این دخترک ، قصه های خیال بافی های بانوان و آقایون ایرانی ( افغانی ها خیلی کمتر ) است که در ابتدای آشنائی چه چاخان ها و خالی  بندی هائی در مورد گذشته هایشان می کنند .... و بعد ش  یادشان میرود و  یک مقدار از واقعیت ها را گاهی رو می کنند  ... و با مزه تر این است که با تکرار دائمی گاهی خودشان هم نمیدانند چی و و کی هستند ... و شاهد چه صحنه های فکاهی و طنزی میشوم ....

0- ای باباااااااااااااااا  !!!  راستش منهم خیلی خوشم اومده از تو ... خوب خودت رو جا کردی توی ردیف اولی ها! ناقلا !... اگر همینطور پیش بری شاید بکنمت یک روزی  " مبصر کلاس "  خوبه ؟...

 امروز تولد دخترم پریسا بود.... بیست رو تموم کرد ....

براش نوشتم:

 اولا: تولدت …… مبارک ، مبارک ، تولدت مبارک … بیا شمع ها رو فوت کن که صد سال ….

دوما : یک مــــــــــــــــــــــــــــــــــــاچ بزرگ !

سوما : راست میگی تو کار شاقی رو انجام ندادی … فقط ونگ میزدی (؟!)… مامان طفلیت بود که درد زایمانت رو کشید و شب روز خواب و بیداری نداره … از دست تو دختر تازه خوبه هستی …. من جای تو باشم میرم و از مامانم تشکر می کنم برای این همه درد و شکنجه و شب بیدار خوابی هایش تا تو رو به این جا رسونده ….

دختری که من این سر دنیا میدانم چی دسته گلی است …

میدونی که از ته دل گفتم …. قربون این دختر گلم بشم !
فعلا که همه چیزت بیست است !!!!
پریسا … دخترم سن تو بیست است … ولی فهم و شعور و درکت سی و پنج - چهل … بهت افتخار می کنم ….

بزن برو تا بیست ویک …! ببینم چیکار می کنی ! مواظب باش موتور نسوزونی !

برخلاف پریسای من و در کنار او  ....یه دختر بچه ی لوس و ننر است ...این دخترک لجباز ....! دختری که منو یاد خواهر کوچیکه ی خودم میاندازه ... او هم همینطوری بود ... یه آدم خیالاتی ... و منتظر برای آمدن شازده رویا دم در اتاقش !...

آولین آن مخصوص میتا بود و

دومین مخصوص خودم...

سومین ... بیچاره گل که هیچ چیز گیرش نیامد ...

و بعد از آنهم با دختر و با ملکه در شمال

و حالا این و در حقیقت دختر انگلیسی واقعی من  ، کرستین ! خبر نگار است ! از اون مو قهوه ای قرمز ها ... و امشب شب اول با اولین بوسه و کنار و در آغوش کشی و ..... ولی این ولد الزنای سر خر که بنا شد نیاید آمد و کل برنامه ام را بهم ریخت .... طفلی این انگلیس خانم نمیدانست چکار کند .... اگر چه در کل قصد بر این بود و بنا گذاشته بودیم با کمک آقا رضا وارد قلعه ی سفید بشویم ... اما مجبور شدم دست از سر ش بر دارم و برنامه را بگذارم برای دفعه ی دیگر .... آخ که چقدر دلم می خواهد این را بترکانم و انفجار کنم در درون وی !!!

آخ کریستین ، اگر میدانستی که من خاک بر سر ... چه غم های زیادی دارم در سر !....

و اما بحث بر سر دیدن زنها به عنوان برج و بارو است که من مسافر قصد میکنم برای چند روزی در آنها بیتوته کنم ....

همیشه یکی دو روزی یا بهتر بگویم یکی دو جلسه ای نیاز دارم تا ببینم اصلا با کی سر و کار دارم و چگونه ساخته شده اند ؟

توپ و سلاح و نقشه و برنامه ها را سالهاست دور انداخته ام .... فهمیده ام برای فتح برج و بارو ها که دور آنها پر است از خندق (!) های بی اعتمادی و تجربیات تلخ ، تنها باید از در اصلی وارد شد ... تازه آنهم باید بگذارم که آنها در و دروازه را خودشان باز بکنند و مرا با افتخار در خود بپذیرند و تازه برایم جشن و میهمانی بدهند و آخر شب تهمینه وار به سراغم بیایند ...

ولی یک نکته را باید بگم ....   یک لاخ موی اون انگلیسی مجازی همشهری لوندم  رو  صد بار به این انگلیسی واقعی توی تختخوابم ترجیح میدهم .... 

پس نوشت : درباره ی برنامه ی پاکسازی جسمی ..

تحرک : معمولی ....

خوردنی های طی روز : صبحانه کامل .. با تخم مرغ و پنیر تازه ... و شب سالاد با یک سوم یک قالب نان سیاه

نوشیدنی : دو لیوان شیر ، یک لیوان آب پرتقال تازه ، یک و نیم لیتر چای سبز  ...شاید شش لیوان جای سیاه

تنقلات : حدود ده عد قند با جای های سیاه

• چه صدای نازی دارد....

چه خنده  های ملیحی ... با هر سئوالش منو میبرد از این سر به اون سر دنیا ها ... از کودکی تا دانشگاه ... از مادرم و مادر بزرگم تا  جوانی و دوران چپپولی ( یاب قول دوستی : دوران چپ اندر قیچی ) بازیهایمان ...  تا سالهای برمن ...  و پایه گذاری سازمان مردان ... مغازه و هدا و .....  آخرش هم  اینقدر از این شاخه به اون شاخه می پریدم  که یادم میرفت که چی میخواستم بگویم ...

حتی اسم هایش را قاطی کردم ... آخرش هم نمیدانم چی صداش کنم ...   همون خانم انگلیسی  بیشتر بهش میاد ...  احساس خوبی بهش دارم ...  میتونیم راحت با هم حرف بزنیم ....  خلاصه اش را بگم:

 از خودمونه !

• میبینم او را برای اولین بار ...

چقدر نازنین است ...شاید نیم ساعت به او خیره شده ا م .... میخواستم توی ذهنم حفظش کنم ... پر از مهربانی است ... سرشار از لطافت ... میدانم امشب به خوابم خواهد آمد ...

چشم های غمگینی دارد ، فشاری عصبی خفیفی را میشود کنار بالای ابرویش دید که  کمی هم  روی پیشانیش سایه انداخته است .... نمیدانم خودش متوجه شده است آیا که واقعا دو چهره ی کاملا مختلف دارد .... سمت چپش همان اسب وحشی ... سمت راست دختری ملوس و رام ، با شادی عمیق .... ولی چقدر درد روی سر شانه هایش است ... دختری است آبی .. پاک ... دوست داشتنی ...عمیق و خیلی شکننده ... حیف ...

• نمیدانم این مردک چقدر بیرحم  است که دختری به این مهربانی را اصلا میتواند ناراحت کند چه برسد که آذیت و آزار برساند ....

مرتیکه ی نامرد !

ولی نمیدانم ... چه بگویم ... فقط میگویم:

نازنین نشکن در خودت ...

• این یکی دوستم میگوید « نه » نمیتواند بگوید ... به او میگویم باید تمرین کند ...

به هیچکس اصلا نباید بگوید «باشد !»... اصلا ساکت باشد ... سرش را بگرداند و وقتی هم در تله ی فشار افتاد .. خیلی ساده میتوان گفت: « ... حتما می کنم ! اما متاسفانه الان نمیتوانم بعد به شما اطلاع خواهم داد ... و اگر توانستم با کمک خودتان اینکار را می کنیم ... منتظر باشید ( و سماق بمکید ) بهتون خبر میدم ! »....و از این طریق زمان و وقت داریم برای تجدید نظر در رفتارمان ... حتما برایش بیشتر مینویسم ...

• فعلا خیلی خسته هستم ... حتما به برنامه ام ادامه میدهم ....

• قبل از رفتن ، باید بگم به هیچ کس آنقدر اطمینان نداشته ام که به او .... سفره ی دلم را برایش گشوده ام ... خودم را ول کرده ام برایش ... امیدوارم اذیت نشوم ...

فقط میدانم از خوشحالیش خیلی خوشحالم ...

پس نوست : درباره ی برنامه ی پاکسازی جسمی ..

تحرک :  باشگاه ورزشی و سونا .. (4 ساعت )

خوردنی های طی روز : عدسی ، نصف نان سیاه با تخم افتاب گردان ، کدو وپیاز سرخ شده.با سیر و سبزیجات تازه و سیر .. ، سالاد تازه ... نصف هندوانه ... سه ورقه تست نان سیاه

نوشیدنی : یک و نیم لیتر آب ، چای سیاه نیم لیتر  ...

تنقلات : فقط یک عدد شکلات عسلی ویتامینی

نکته : جوش ها ریخته اند بیرون .... ولی پوست شده  پنیر ! ...

دلشکسته ی من ...

قرار شد که در مورد به خود رسیدن صحبت می کنم و اندر مزایای ترک شده گی ... با محتوی دیدگاهی « عدو شود سبب خیر ... » ...

ما میدانیم با رفتن آن مزاحم « سر خر » دوران تجردیمان آغاز شده است ... و حداقل تا مدتی که به نفر بعدی ای که لیاقت آن را پیدا کند که به او اجازه ورود به حریم مقدس زندگی خصوصیمان را بدهیم ... دیگر هیچ پدر سوخته ی آقا یا خانم بالاسری نیست که دائما به پر و پایمان بپیچند و هی با چرا کردی و چرا نکردی هایشان و نکن و بکن هایشان مزاحم ما و بشوند و نگذارند خود خودمان باشیم ... خودمان تصمیم بگیریم ... چقدر خوب شد که رفت و گورش را گم کرد ...

بخاطر اینها از خیلی چیز ها صرفنظر می کردیم ... و حالا میتوانم خودم برای خودم با خودم هر تصمیمی که میخواهم بگیرم ....

او رفت ... وشاید هم دوباره سر و کله اش ( وقتی باز نیازی چیزی به ما پیدا کند ، ) پیدا شود ... ولی من که دیگه با دل چرکین شده ام به هیچ وجه حاضر به رجوع نیستم ....

حالا او رفته است ... ما را ترک کرده و رفته ... این که به کجا ، برای من مهم نیست ... به هر جهنم دره ای که میخواهد رفته باشد .... من میگویم ، بحث بر سر رفتنش بود .... و بی احترامی و ادا و اطوار های زمان رفتنش ....

قبلا گفتم که خیلی از ترک کننده ها شهامت بیان چرای رفتن شان را ندارند .... این از زرنگی شان نیست ... بلکه از ترس شان است که تا در آخرین لحظه هیچی نمی گویند ... ولی همین جا من یک سئوال می کنم ....

هیچ فکر کرده اید که چرا شما قدم رفتن را بر نداشته اید ؟

شاید فکر می کردید همین که هست ، بهتر است از هیچی ؟

شاید ترس داشتید اگر بروید او تنها خواهد ماند ؟

شاید هنوز امید داشتید که میتوانید او را بسازید ... او ئی را که هنوز هم نفهمیده اید چرا قصد ساخته شدن ندارد ؟ من اگر جای شما باشم و بدانم که رابطه آنقدر خراب است که نمی شود ادامه داد ... خودم میروم ....

و اگر هم متوجه شدم طرف میخواهد برود ... خودم کمک هم می کنم که چمدانش را زودتر ببندد ! ، در را باز می کنم برایش ، یک تاکسی هم میگیرم ... پول تاکسی اش را هم میدهم .. که برود و زود تر هم برود !.... برود به آنجائی که دلش میخواهد !

میگویم کسی که رفتنی است ... باید برود .... اگر هم نمی خواهد برود ، طرف را هل بده که برود ....

منک که معتقدم ... حالا که طرف رفته است ... میروم و راحت می گیرم و می خوابم .... کیف هم میکنم که این بار بزرگ از دوشمان برداشته شد ....

و میروم به جائی که تیپ های مورد نظر من بیشتر در آن جا ها دور می زننند .... رفت و آمد می کنند .... میروم و دامم را هم می گسترانم و هم زمان با بینش درست تری ، با چشم و گوش و حواسم را باز نگه داشتن ، همچون یک شکارچی منتظر می مانیم ..... مثل ماهیگیری که قلابم را در آب میندازم و منتظر عکس العمل ها می مانم ..... شاید چیز خوبی به تورمان خورد ....

پس نوست : درباره ی برنامه ی پاکسازی جسمی ..

تحرک :  بازی های تمرکز حواس ...  

خوردنی های طی روز : سه ورفه نان سیاه با تخم افتاب گردان ... ، سالاد تازه ... ورقه نان سیاه  با پنیر و  پاسته ی  جگر مرغ...

نوشیدنی : دو لیتر چائی های گیاهی ... ... دو سه لیوان شیر ...

در کل جدائی پیش آمده ... و ما خودمان را تنها « مانده شده » به حساب می آوریم ... میدانستید که مرد ها و زن ها در این ارتباط ، دو جور متفاوت بر خورد می کنند ؟

لزوم  به بیان یک تذکر :

مسلما وقتی صحبت از زن ومرد در اینجا ، و کلا در نوشته هایم ، پیش کشیده میشود ، بحث بر سر ارزش گذاری ، بدتر یا خونتر دانستن این یا آن و غیره نیست ... و هر گز به این معنی نیست که « زنی» یا «مردی » یک چیز خاص است !... ( به اینجا کلیک بزنید )...

مردیت و زنیت فقط یک توصیف خصلتی بر خوردی است ... من خودم در یک خانواده ی بزرگ با زنها بزرگ شده ام ... و شاهد آن بودم که مثلا مادر بزرگ پدریم مردی بود برای خودش ( طفلی پدر بزرگم !) ... در حالیکه مادرم یک زن به تمام معنی (؟!) بود ... .. خیلی خوب آنها را میشناسم ... و حالا هم در شرایطی که دارم ، در مقایسه با هم از نظر سنی و هم فرهنگی با همه جور قشری تماس داشته ام ... خودم یک مرد هستم .. از جنس نرینه ! حیلی هم نرییت دارم ...

بر گردم سر مطلب :

در هنگام ترک شدن ، چه زن ترک شده و چه مرد ترک شده ، اگر چه هر دو یشان بعنوان دلشکسته در یک جایگاه هستند ولی عکس العمل آنان در این فاز در مقایسه با هم کاملا متفاوت است ...

مردها :

• مرد ها وقتی ترک بشوند واقعا زیر علامت سئوال می برند خودشان را و واقعا احساس له و لورده درگی می کنند ... با تمام وجود ... داغون داغون .... ولی بروی خودشان نمی آورند ...

• این ها هیچ وقت خودشان را هرگز اصلا و ابدا و به هیچ وحه مقصر نمیدانند ...

• از زاویه ی دید مرد ها... عامل و تقصیر و مقصر همه ی خراب شدن اوضاع و رابطه همیشه خانمه بوده ... ( و همیشه هم فکر می کنند که زن بخاطر سکس رفته است سراغ دیگری ! و اینکه در ذهن خودشان میسازند و پردازند که این دیگری بهتر از من سکس می کند !! احتمالا ...

• مرد ها در کل اگر هم خودشان را ، در مغز شان ، عامل بهم خوردن رابطه و رفتن طرف بدانند ولی عاملیت شخصیتی خودشان را زیر علامت سئوال نمیبرند ... بلکه عملا علتش را در نارسائی و ضعفی میدانند که ، اگر چه در وجود ایشان نهفته است ، ولی زن شاید میبایستی با صبر و صبوری و ایثار محبت و .... با وجود همه ی عیب و ایراد ها به پای ایشان میماند و تحمل می کرد و.... در بهبودی شرایط می کوشید !...

• مرد ها ( شاید به همیتن دلایل ) تقریبا دلشان نمی خواهد در این گونه موارد با کسی صحبت کنند ...

• مرد ها در این زمانها معمولا به کار و یا ورزش و غیره رو میآورند و انرژیشان در این زمینه صد برابر میشود ...

• و اگر هم صحبتی بکنند .... مستقیما از خودشان نمی گویند ومن بار ها و بار ها ( در این گونه شرایط و مسائل ، تقریبا همیشه ) این جمله ی بسیار آشنا را شنیده ام : « یکی از دوستانم می گفت ... » و بعد ماجرای خودشان را از زبان دوستشان مطرح می کنند ... (؟!)

• از ترس ، شرم و یا خجالت اینکه مبادا « دیگران » به ایشان و یا بد تر از آن ، به مردی ایشان بخندند و یا مسخره اش کنند ، در کل سکوت می کنند ... سعی می کنند این خاطرات و دردش را پنهان کنند ... و در نهایت در ایزوله گی خود ، تنها می مانند ....

• معمولا مرد هائی که بعلت جدا و ترک شدن در عمیق ترین نقطه ی حضیض هستند و جدا و واقعا در حال سقوط کامل به قعر قعر ... شاهد آن بوده ام و می بینم که چطور معجزه آسا یک مرتبه خوب میشوند ! .... یک مرتبه ، بدون اخطار قبلی ... گوئی هیچی نبوده است ....

• در 99 و نیم در صد موارد علت این تغییر حالت بر می گردد به وجود اولین بر خورد خیلی ساده ی اولین زنی که با ایشان رو در رو قرار بگیرند و کمی به ایشان لبخند مهر زنان روی خوش نشان دهد ...

• اگر چه تمام وجود مرد از سردی شکست عشق منجمد شده است ولی احتمالا در اولین نشستن و با چای با هم خوردن در یک قهوه خانه با یک خانم ، تمام یخ های ایشان از رابطه ی قبلیشان ، با رفتن اولین قلپ قهوه از گلو به پائین ، همزمان ذوب خواهد شد ....

• و همین یک همراهی ساده کافی است تا که همین آدم در هم شکسته ی درب و داغون ، « خود ارزشی اش » را دوباره بدست بیاورند و همانطور که گفتم ، معجزه آسا ، یک مرتبه به تعادلش دست بیابد و....

• جالب تر از همه این که وقتی در یک عمل جنسی و جنسیتی قرار بگیرند ، (عملی که شاید بخاطر شرایط روحی اش ، اصلا شاید به هیچوجه ارضاء کننده برای خودش و همبسترش نباشد ) همین رابطه را آنقدر با آب و تاب و خوب و زیبا ، پیش خودش خوب جلوه میدهند و بلکه با افتخار و غرور هم برای دیگران عریف های اعجاب آمیزی از این کار شان می کند...

• و در نهایت ، مرد ها بعد از افتادن آب ها از آسیاب .... سعی می کنند ، به عنواع الحیل ، تبا دادن یک سری از نشانه ها (مثل گل فرستادن و غیره ) یک در نیمه گشوده ای را برای روز مبادا برای خودشان باز نگهدارند ...

خانمها :

• اول شوکه میشوند ... و گیج . ویج ... برای خودشان عزا می گیرند و دائما گریه و زاری و شکایت می کنند ....

• درد دلشکستگی و جدائی را می پذیرند و بدون خجالت و شرم غم و غصه هایشان را با دوستان و مادر و خواهر و همکارانش در میان می گذارند ...

• زنها دردشان را خیلی خیلی خیلی جدی می کیرند ... خودشان را بر روی این مسئله متمرکز می کنند و هر جائی که هستند و با هر کسی که صحبت می کنند به جز این موضوع ، راجع به هیچ موضوع دیگری حرفی برای زدن ندارند ... و از این طریق روی مسئله کار می کنند ...

• خانمها گام به گام ، در پس حرف ها و صحبت ها سعی میکنند به جمعبندی هائی برسند .. که با دست آویز قرار دادن آنها و با بکار بستن آنها دوباره به احساس « خود ارزشی » مجدد دست یابند و آنگاه با اعتماد به نفس (خود ) کامل دوباره از یک نقطه ی آغاز محکم و مستحکم تر دیگری از نو شروع به آغاز نوینی می کنند ...

• در کل زنها خود را در بهم خوردن رابطه مقصر می شمرند و بهمین خاطر هم با زیر علامت سئوال کشیدن خود با جملاتی مثل این که : من نتوانستم در ادامه و بهبود رابطه کاری کنم ! و یا من چه خطا هائی کردم که کار به این نتیجه رسید !... و یا طرف چه میخواست که من نتوانستم برایش انجام بدهم ... ، پروسه ی خودیابی و رسیدن به اعتماد به نفس شان را طولانی تر می کنند ...

• معمولا زن ها در این مرحله ی کشف و شهود شان زیاد احساس خلاء وجود مردی را ( مگر وابستگی مالی و غیره ) در زندگی شان احساس نمی کنند ... آنها صبورانه تر بر خورد می کنند ...

• آنها ممکن است رابطه ای سطحی و حرفی با کسی هم بگیرند ولی در کل ترجیح میدهند بعد از یک مدت تنها ماندن و سکوت و سکون ... نفسی تازه کنند ... تا با خودشان به یک جمعبندی برسند ....

• قبل از هر چیز زنها سعی می کنند خودشان را بشناسند ... آنها کوشش می کنند درباره ی زندگی فکر کنند ... جسته و گریخته تجربه های کسب کنند و این جا و آنجا هم خود و هم مرد ها را آزمایش کنند ... ( در این زمان نه این مرد مهم است ، نه رابطه) ایشان فقط تست میکنند تا در عمل برای خودشان به اثبات هائی برسند ...و.

• کوشش نهائی زنها در این مرحله خلاصه میشود در این که می خواهند و سعی می کنند در رابطه ی بعدی در جایگاهی قوی تر قرار گیرند ... معمولا در پایان این پروسه فردی کاملا جدید میشوند ، سعی می کنند دیگر اشتباهات قبلی ( و مخصوصا اعمالی را که از زاویه ی دید ایشان منجر به بهم خوردن رابطه شده است ) را دیگر تکرار نکنند ...

• و تا زمانی که زمانش نرسد و مکان مناسبی پیدا نکنند و « مورد مناسی » هم پیدا نکنند ... هیچ عجله ای از خود برای ایجاد رابطه انجام نمیدهند ... مگر جز زمانی که مسئله ی « دیر » و « پیر » شدن در ذهنشان دوباره بیاید .... و ....

فردا در مورد به خود رسیدن صحبت می کنم و اندر مزایای ترک شده گی ... با محتوی دیدگاهی « عدو شود سبب خیر ... » ...

پس نوست : درباره ی برنامه ی پاکسازی جسمی ..

تحرک : شش ساعت پیاده روی ، نسبتا تند و بدون وقفه ، در فضای سبز کنار رودخانه ی الب در زیر آفتاب !...

خوردنی های طی روز : یک نان سیاه کشمشی ، نخود پلو ، یک گوله بستنی ، سه ورفه نان سیاه با تخم افتاب گردان ...

نوشیدنی : سه لیتر چائی های گیاهی ... و نیم لیتر آب ... یک لیتر شیر ...

از دیروز  دو نفر از کسانی که اصلا فکرش را نمی کردم ،  هر کدام جداگانه ، به من گفتند که صفحه ام را دنبال می کنند .... خوب این چیز مهمی نیست ... کافیست اسمم رو بزنید چه  به فارسی و چه به لاتین  خوب اسم صفحه ام می آید ...  منهم که مثل گاو پیشانی  سفید بهمت ....  بر گردم سر اصل مطلب ...

این دو نفر بر گشتند  و هر کدام به زبان خودشان و...  گفتند که  نوشته هایم خوب است و آموزشی ... ( که من هم کلی کیف کردم ! ) و ... ولی  ( زدند توی ذوقم ) که این مطالب ( هر دو گفتند  : ) " بی تربیتی"  اش  ( آقاهه گفت:  خیلی جالب است ! )  و  ( خانومه گفت:  نباشه بهتره ، حیفه اسمت بد در بره !... ) ...  من که برام بی تفاوت است ... اینقدر شیشه ای هستم  که  دیگه  بیخیالشم ... همراهان صفحه ام هم میدانند که تمام مطالبم بر میگردد به موضوع و خطی که طی روز سرم به آن گرم بوده است ...  معمولا آن فکری که شب مینویسم  در زیر دوش صبح خودشان بسراغم  میآیند ... و تا شب به آن می پردازم و  با مردمی که سر و کار دارم موضوع را مطرح می کنم ....  خلاصه اش را در مطلبی  فشرده اینجا می نویسم ....

قبل از مطلب من در ادامه ی  بحث با دلشکستگان  یک سئوال دارم  .... نظرتان را  نسبت به این مسئله دوست داشتم بدانم ....

و اما  در ادامه ی مطلب ....

دختر غمگین من !

« زندگی بدون عشق ، هرگز ..». نام فیلمی بود که در اوائل نوجوانیم دیدم ... خود فیلم تقریبا اصلا یادم نیست ولی عنوان آن هیچگاه یادم نمی رود ...

میخواهم این اقرار را بکنم که خودمن ، این آدم ظاهرا همیشه سر حال ، حداقل دو دفعه بخاطر دلشکستگی دست به خود کشی زده است ( بغیر از چندین بار تا مرز خودکشی کردن رفتن !)...

عزیزم !

نه من و تو ، بلکه هر کسی که طعم عشق را چشیده باشد ، میداند عشق و عاشقی و دوست داشتن چه نعمتی است و چه نقش موثری در احساسات درونی و در ابراز بیانی آن یعنی در افکار و رفتار و کردارمان ایجاد می کند ... آدمی احساس شادی و سرحالی و سبک بالی و آزادی می کند ... اجساس پروانه ای بودن ... کنجشگ بودن ... زندگی شیرین میشود و زیبا ... چشم هایمان همه چیز را رنگی مسبیند و ... و زیر لب همیشه آهنگهای شاد را زمزمه می کنیم ...

با رفتن عشق و معشوق ... به ناگهان ... تعادل روحی و روانی و جسمی و عاطفی مان را از دست میدهیم ... رنگها خاکستری میشوند ... همه چیز بو ی غم و طعم غصه میگیرد ... بد بیازی پشت بدبیاری پیش میآید ... خسته و بی حس ... شل و ول ... بی حال ... حتی آفتاب هم سرد است ... همه چیز افسرده بنظر میرسد ... خنده ها تلخ است ... گریه و اشک جاری میشود ... تنهائی ... آدمی میشوزد در خودش .. حتی مسکن ها هم تسکین نمیدهد دل را ... .

هیچکاری نمیشود کرد ... هیچ راه حلی نیست ... هیچ پزشکی نمیتواند کاری کند .. شاید جادو گری ! شاید معجزه کری ! شاید ... نه بس کن این یاوه ها را .... این فاز باید بگذرد ... این زمانی می کذرد که از دره ی مخوف این دروان بیرون بیائی ... و آن یعنی داشتن صبر وصبوری و وقت دادن به خود ...

در شعری در اوج درد دلشکستگی ام .... توانسته بودم این احساسم را چه خوب بیان کنم . خودم را به صورت مردی که در بیابان زندگی اش اسیر شن باد شده بود ...( اینجا را کلیک کنید ) ..

همان طور که گفته ام ... بعد از این همه تجربه ، میدانم که وقتی در این دوران گرفتار هستیم ، همه بر این باور میرسیم که این دوران بسر نخواهند رسید !!!...

ولی بعد از بار ها و بارها تجربه دیگر میدانم چه میگویم ... این لحظات مثل ابر های بهاری ای هستند که در هوای صاف آفتابی به ناگهان ظاهر میشوند ...سیاه و تاریک پر از باران ... سیاه می کنند و میریزند و میروند... و دوباره ... همه چیز سر جای خودش است ... دوباره صاف میشوید و آفتابی... صبر کن ... خودش در زمانش میرسد...

واقعیت این است که عشق دوباره به سراغ مان باز می گردد ، درست از آن زمانی که ، از آن وقتی که ما شروع کنیم دوباره به دوست داشتن خودمان ... به احترام گذاشتن به خودمان ، به حرکت دادن خودمان و... به حال دادن به خودمان ... به خندیدن دوباره ... به دیدن رنگی دوباره ی دنیای اطرافمان و ... شنیدن ترنم موسیقی دلنواز و .... دوباره باید سعی کنیم احساس زنده بودن و فتیله ی شعله عشق درونی مان را کمی بالا تر بکشیم ... عشق بیرونی در بیرون هست ... و ما حالا از وجود آن شاید محروم باشیم ... ولی شعله ی عشق درون را که میتوانیم پر حرارت تر کنیم ...

جگونه شعله ی درون را بطور مکانیکی میتوان شعله ور تر کرد. ...

!- خواب و استراحت ...

2- حرکت ، حرکت – حرکت

3- تغذیه ی سالم و ...

و از نظر روحی با تمام تلخی اش ... در واقعیت جایگاه خود را یافتن و از گیجی ضربه های شکننده ی درد ناک فنی شکست عشقی در آمدن ... جمع و جور کردن خود و ....

باز این ها را تجربه ای دانستن و به راه زندگی ، ادامه دادن به رفتن ... شاید در چند قدمی ما ... همراه و همقدم و همسفر بعدیمان را پیدا کنیم ...

بپذیریم که شاید چند وقتی باید تنها باشیم ... و روی پای خودمان برویم ... فرصت را چرا غنیمت نمی شمریم و انجام نمیدهیم هر آن کار هائی را که همیشه میخواستیم انجام بدهیم و به هزاران دلیل دیگر تا بحال انجام نمیدادیم ....

پس نوشت :

یادتونه نوشته بودم میخوام پاک سازی کنم ؟....

بر اساس این ... امروز رفتم ... ریش و سبیل و موهایم رو کوتاه کوتاه کردم ....

بعد از دوست خیلی خوبم ... که متخصص تغذیه است و بکمک او یک بار چهل کیلو کم کردم ... خواستم که مرا همراهی کند تا با کمک او بیست ( و اگر شد 25) کیلو کم کنم ... فعلا که قبول کرده است ...

چند اطلاع فنی ...

قدم : 163

وزن فعلیم : متغیر بین 84 تا 86

نوشیدنی : تمام روز سه جهار فلکس چای سبز ، جای نعناع و چای گزنه ... شب موقع خواب یک لیوان بزرگ شیر گرم هم خواهم نوشید.... یک لیوان بزرگ آب پرتقال تازه ...

خوردنی : 750 گرم نان تخمه ی کدو گندم وحشی سبوسدار ...

یک سالاد بزرگ ( گوجه فرنگی ، پیازچه ، خیار ، فلفل دلمه ای ، تربچه با یک سوس مرکب از : ماست ، آبلیمو ، سیر تازه ، نعناع و گشنیز خورد شده ...)...

در کنارشان اما ولی شاید حدود بیست – بیست و پنج تا از این شوکولات عسلی های ویتامینی های خوشمزه ! !... تصحیح می کنم پنجاه / شصت تا...

به علت جریمه در زیاده روی شکلاتی امروزم ... فردا اصلا قند و عسل و شیرینی و مسلما این شکلات ممنوع !

قول داده بودم امروز به آدمهائی که یکی از آشنایانشان به « درد دلشکستگی » مبتلا شده باشد یاد آوری ها ئی را به صورت پند و اندرز بدهم ...

.... عملا امروز روز سخت و پر مشغله ای داشتم ...و اتفاقا هم دو دلشکسته ی واقعی ، بمن نیاز داشتند .... سرم با آنها گرم بود ...

حالا هم با خستگی فراوانی که دارم ... در عالم خواب و بیداری از تجربیات خودم برایتان مینویسم

.....

خیلی خلاصه اینکه بر اساس تجربه ام می گویم در این گونه مواقع چه کار هائی را باید کرد ، و نیز چه کار هائی را نباید کرد ...

از جمله ...

• از گفتن حرف های الکی و چرندی مثل:

  • ولش کن ....

  • بیخیال بابا ...

  • عیب نداره ...

  • زمان خوبش می کنه .....

  • و نظیر آن..... خودداری کنید...

• حتی اگر برای هزارمین باشد ، اما با صبر و صبوری به تکرار قصه ی پر از غصه ی آشنای دلشکسته تان گوش فرا کنید ....

• خواهشا درد دلشکشتگان را شوخی تلقی نکنید ... درد دلشکستگی بد دردی است ..

  • زخم و جراحت دل دلشکستگان چون در عمق اعماق روح و روان ایشان ...

  • و آنهم از دست شخص مورد اعتماد و احیانا تکیه گاه وی بر وی وارد میشود ...

  • دردی به مراتب بدتر از درد جسمی ظاهری است ...

• تکرار می کنم ... او فیلم و تئاتر برای ما بازی نمی کند ، برای او دنیایش به آخر رسیده است ... او زلزله زده است ... او همه چیزش را از دست داده است ... اعتماد ، صمیمیت ، محبت ، عاطفه ... و از همه بدتر ، دنیای کوچکش را که خودش برای خودش ساخته است بر سرش هوار شده است ...

• بدون اینکه بخواهید برایش تعیین تکلیف کنید ... سعی کنید با ظرافت هر چه ممکن بهتر ، سرش را با مسائل ساده ی کوچک روز مره گرم کنید ...

• حتما خودتان در زندگیتان دچار بحران های عاطفی و دلشگستکی شده اید .... از تجربیات و خاطرات خودتان برای دلشکسته یتان تعریف کنید ... هم فرصتی است برای باز گو کردن مجدد خاطراتتان و از این طریق ، به خالی کردن خودتان در جهت گشودن عقده های ته دلتان پرداخته اید و هم از این طریق طرف شاید از تجربیات شما برای دوباره روی پای آمدنش استفاده کند ... یا باب صحبت و بحث بر پایه ی خود و همدردی و هم شناسی شاید در عمل راهنمائی باشد در جهت چاره جوئی ...

• اگر چه میخواهید سر به تن «شکننده ی دل » نباشد ... ولی نظرتان را بگذارید در انباری و به خودتان اجازه ی توهین و بد دهنی به طرف مربوطه ی وی ندهید ... البته اگر خود این دلشکسته ی ما ، از سوز دلش ، هر حرفی و توهین و ناسزائی را خواست بگذارید بزند ... ولی شما زیادی کش به موضوع ندهید ...

• در پشت پرده ، برنامه هائی بر زمینه رو برو کردن ( و یا روبرو شدن ) های « اتفاقی» را درست نکنید .... دست از خل بازی هائی بر دارید ، که مثلا میخواهید خوبی کنید و آشتی بدهید اینان را ...

• با تمام درد ورنج و دردی که دلشکسته ی ما دارد ، ولی زیادی هم نباید او را بیش از حد لوس کنید ... و

• هر روز از دلشکسته دلجوئی کنید ... تنهایش نگذارید و .....

• هر چقدر هم سخت تان است ... ولی حتما وقت برای دلشکسته بگذارید ... و به او و وضع و اوضاع و احوال و خواب و خوراکش رسیدگی بکنید ....

• برای یک مدت دست از خود خواهی بر دارید و نیاز های واقعی دلشکسته را بر آورده کنید ... حتما نباید حرف خودتان را بر او غالب کنید ! بگذارید برای مدتی او حرفش را قالب کند ...

• .....

میان ماه من تا ماه گردون تفاوت .....

معمولا وقتی رابطه ای به هر دلیلی به آن درجه از سردی و سختی رسیده باشد که طرفین به هر دلیلی دیگر نخواهند در آن رابطه بماننند ، مسلما عاقلانه ترین راه این اسنت که طرفین با هم بنشینند و در یک جلسه ی مشورتی مثل دو نفر آدم درست و حسابی ، از هم تشکر کننند ... و برنامه ی جدائیشان را بریزند ... وسایل و مرز بندی های شخصی شان را بدون دعوا و مرافعه تعیین و تقسیم کننند و مثل دو دوست ، با کمترین درد سر و هزینه و خسارتی از همدیگر ، به خیر و خوشی ، جدا شوند ... و اگر هم توانستند در شرایط بحرانی بعدی نیز به همدیگر یاری برسانند ....

ولی غالبا متاسفانه جدائی ها همیشه به همین خوبی و خوشی و سادگی انجام نمیگیرد .... ومعمولا در انتهای دوران با هم بودن ، در پایان بازی ، این دو نفر بلاخره ، یکی ترک کننده و یکی دیگر نقش ترک شونده دارد .... و بین این دو نفر تفاوت زیادی است از همه ی جهات :

ترک کننده :

اولین طرفی که از رابطه بیرون میرود ، معمولا همنطوری اله بختگی و یک شبه این کار را نمی کند که همینطور پاشود و همه چیز را بهم بریزد و برود ... او غالبا بار ها و ساعت ها به این مسئله فکر کرده است و هزار بار موضوع را برای خودش حلاجی کرده است و فقط نمیتوانسته است که برای خودش رفتنش را توجیه کند .... اما با رفتنش ، هم دلیلی برای رفتنش وهم میداند که چه کاری خواهد کرد ...

در مواقعی هم که پای نفر سومی در پشت رابطه ها خوابیده باشد معمولا نقشه ها از قبل کشیده و زمینه ها از پیش آنچنان سازماندهی شده است که فقط منظر لحظه ی اسباب کشی میباشند ...

حال چه نفر سومی در قضیه سهیم باشد یا نه ، ترک کننده حداقل زمان و فرصت به اندازه ی کافی داشته است تا با مسئله ی رابطه و جدائی و غیره کنار بیاید... بعبارت دیگر روحا خودش را از رابطه ببرد ... بحث او دیگر بر سر رابطه و ماندن در آن نیست ... بلکه او آگاهانه خواهان رفتن است .

حتی اگر هم تمام این نکات نباشد ... ترک کننده ، چون اولین قدم را برمیدارد پس او حداقل دچار شوک زده گی و یا مات و مبهوت ماندن از رفتن دیگری نخواهد شد ....

ترک شده :

ترک شده غالبا یک مرتبه با مسئله رو در رو قرار میگیرد ... او ست که یک مرتبه ، غافلگیرانه زیر ضربه های شکننده ی شوکه شدن از یک طرف ، ترس و هراس از جهت دیگر و شک و دو دلی و تردید از جانب دیگر همزمان ، تنها شدن ، جدائی ، درد عشق ، دلشکستگی ، و سخت تر و درآوردتر از همه بد تر با خود کلنجار رفتن بر سر احساس گناه ، و خویش مقصر بینی ... بد تر از آن : تنها و سرگردان جلوی یک یا حتی چندین سئوال گنده ی « چرا » ی بیجواب مات و مبهوت قرار گرفتن ...

در اینجا مخصوصا انهائی که طرف مقابلشان همه چیزشان شده بود با رفتن دیگری در یک خلا حسی و عاطفی سقوط می کنند و خودشان را گم می کنند ... خودشان را موجودی پوچ و تو خالی می بینند که همانند اشغال ......

طفلی دلشکستگان ... 

یاد خودم می افتم ... و  زنده میشوند خاطرات مرده ...

یادم می آید...

از خودم که در شعری از نیمه لیموی آب گرفته ای که دست تو ( مقصودم خانم همسر دوست پسر گرفته  و رفته بود... ) که دست تو در سطل آشغال زمان انداخت ... تعبیر کرده بودم ....

حالا من آن زمان سرم گرم بود به مغازه ی تازه تاسیسم بود و توانستم سرم را گرم نگه دارم ... اما واقعا چقدر داغون میشود وقتی که این فرد در یک وابستگی [مالی ( غالبا در ایران ) و یا ( اقامتی ) ] هم گیر کرده بوده باشد و یکمرتبه بدون پشتیبان در فضا آویزان شود ....

میدانستید ۹۰ ٪  ایرانیهای هامبورگ مطلقه هستند !

و از آن ۱۰ ٪  بقیه خیلی ها بیوه (ی همسر مرده) و خیلی هم  مطلقه ی عاطفی هستند !...

ـ 

البته من خودم را توانستم آن روز ها از مخمصه در بیاورم و با جرات بگویم :

آن نیمه لیموی آب گرفته که در سطل آشغال زمان افتاد

حالا

نارنجستانیست که ....

هر که از کنارش میگذرد را

مفتون عطر و طراوت و ثمرش کردست ...

فردا در این باره خواهم نوشت که اگر یکی از نزدیکان به دچار دلشکستگی شود چکار بکنیم و نکنیم ...

یک رابطه همین جور یک مرتبه و خود بخود یک شبه بهم نمیخورد ، مطمئنا ختم شدن یک رابطه به نقطه ی انقطاع اش پروسه ی طولانی ای پشت سر خود دارد ....

برای من رابطه همیشه آغازی دارد و پایانی مثل هر ساخته شده ترکیبی ای ... بعد از ا اولین سلام میدانیم که رابطه تا آخرین خداحافظی طول میکشد ... در بهم رسیدن است که میدانیم با هم هستیم، بودن با هم ، تا در نهایتش که به لحظه جدا شدن از هم ، خواهد رسید ....

در جدائی حداقل یکنفر همیشه پیشقدم است ... طرف ترک کننده ودیگری ، طرف ترک شونده ! در این باره مسلما یک دریا اختلاف برخورد هست ....

دیروز پیشنهاد کردم به کار هائی که یک دلشکسته باید انجام دهد!

امروز میگویم از کار هائی که یک دلشگسته باید سعی کند که:

این کار ها را انجام ندهد .....

ویا بهتر است بگویم کارهائی که یک دلشکسته با تمام قوا  کوشش باید بکند

دست از انجام دادن این کارها بردارد :

• کنار کشیدن خود از همه ... ایزوله کردن خود ...

• گدائی کردن عشق ومحبت ...

• خود را مقصر دیدن و به گردن خود انداختن تمام تقصیرات و گناهان ...

• سرخود به سراغ قرصهای مسکن و آرام بخش رفتن...

• سراغ مشروب و مواد مخدر رفتن ...

• بی اشتها شدن وغذا نخوردن...

• هر شیرینی و شکلات وکوفت وزهر ماری را بی رویه خوردن ...

• بهم زدن برنامه های عادی روزمره و مخصوصا بهم زدن برنامه های خواب و خوراک...

• برنامه ی زندگی و کار را فدا کردن ... (به خطر انداختن اشتغال )...

• آتیش به مال و منال خود زدن...

• هر چه به فکر و ذهنمان میرسد را تابلوکردن و به طرف گفتن ...

• ترور تلفنی کردن و سیل ارسال پیام فرستادن و غیره ( مخصوصا در شب ) ...

• علیه طرف رفته ( مخصوصا درحضور طرف جدید ) پشت سرگوئی کردن ...

• بر آب ریختن پته ی طرف رفته ...

• خراب کردن طرف رفته جلوی فک و فامیلش ...

• تردد کردن در مسیر و مکانهای عبور و مرور طرف ...

• رفتن به محل های پاتقی طرف ...

• حضوریافتن مستمر در مکانهائی که احتمال دارد طرف هم آنجا حضور داشته باشد ...

• اشیا و اجناس ، وسائل و ابزار متعلق به طرف را دور انداختن ...

• دیگر دوستان وآشنایان را تحریک کردن که در باز گردانید ن طرف رفته شمارا یاریکنند

• انجام دادن کار هائی که بعدا شما را شاید خجالت زده کند و احتمالا از کردن آنها پشیمان شوید ...

• بلافاصله برای فرار از تنهائی و یا برای انتقام کشی از طرف به رابطه ی جنس و جسمی با هرکسی پرداختن

• به سراغ معشوقه های قدیمی رفتن و در شیپورها دمیدن که دوباره آزادید و ...

وبالاخره :

• از دوست و رفیق و آشنایان خواستن که حتما بایستی بر سر دوستی با وی و یا طرف رفته انتخاب و موضع گیری کنند ...

دیروز داشتم با دوستی درباره ی گذشته هایم صحبت می کردم... از زمین و زمان ... از آسمان و ریسمان .. تا رسیدیم به مسئله ی دلشگستگان ...

یاد خودم افتادم ... بیست و جند سال از آن شب سرد زمستانی و سرد ... می گذرد و هنوز داغش مرا اذیت میکند ....

حرف هایمان تمام شد... نخود نخود ... و هر کسی رفت به خانه ی خود ...

اما واقعا دلشکستگان چه باید بکنند ؟

بعد از عمری تجربه جمع کردن ... بهترین راه حل و بر خورد اضطراری در این گونه مواقع را به شرح زیرپیشنهاد می کنم :

• بابا ... بالاخره بهترین فرصت را بدست آورده اید ... خودتان را ول کنید چند بسته دستمال کاغذی بخرید و انقدر گریه کنید تا اشک هایتان خشک شود ...

• به خودتان حال بدهید و چند کار ی که میخواستید برای خودتان بکنید ... انجام دهید ...

• بخودتان زیاد سخت نگیرید ... حتما  که نباید همیشه همه چیز ها باب دل شما بچرخد ... بپذیرید که دلشکسته اید ... و درد می کشید ... درد تان را باروی باز بپذیرید !

• مسلما در شکست دلتان شما هم مقصرهستید ... ولی سعی کنید همه ی گناه را به تنهائی بر دوش نگیرید ... طرف هم میتواند مقصر باشد ... یک مقدار بار هم به گردن او بیندازید !

• در این لحظات ... که به خودتان پناه می آورید ... تازه متوجه میشوید و احساس می کنید که سر و دست و پا و یا گردن و دل و معده وبالاخره یک جاهایتان درد میگیرد ... آنرا جدی بگیرید ، از فرصت استفاده کنید و بروید پهلوی دکتر ... بگذارین شما را یک چک آپی حسابی بکند ... شاید مریضی پنهانی را کشف کند !

• درسته که باید خودتان را عقب بکشید .. تا آروم بشوید .. ولی آدمهای خوب ، و مهربانی شاید همیشه دور و بر تان بوده اند که حالا میتوانید آنها را به کار بکشید ... وتمام آه و ناله و غم و غصه ها یتان را سر آنها تخلیه کنید ... علاوه بر اینها ... بدون هیچ احساس بدی میتوانید خیلی راحت با روانکاو و روانشناس های حرفه ای هم تماس بگیرید ... و هر چه در دل ومغز تان تلنبار دارید بریزید بیرون ... خودتان را خالی خالی کنید

• بنظر من ارزانتر و ساده تر ؛ بی خطرترین و بی درد سرترین روش برای تخلیه ی خود،  نوشتن است ... هر چه دل تنگتان میخواهد و نمی توانید و یا نمی خواهید به کسی بگوئید بنویسید ... هرجورمیخواهید ... حرف هایتان را بنویسید ولی بعدا به کسی و یا طرفتان نشان ندهید !

• سرتان را با چیز های دیگری مثل رقصیدن ، یوگا ، ورزش ، نرمش ، نقاشی ، کوزه گری ، داستان نویسی و غیره ... گرم کنید ... کار هائی که شاید ما ه ها است که نمی کرده اید و حالا میتوانید با خیال راحت انجام بدهید ....

• بهترین زمان زندگیتان است ... پل ها خراب شده اند ... بطرف جلو حرکت کنید ... آیا موقع رانندگی فقط با نگاه کردن به آینه ی عقب پیش میرانید ؟ حواستان به جلو باشد ... ولی از آینه های بغل و سمت چپ وراست هم میتوانی وبهتر است که حتما حتما هم استفاده کنی ...

• فکرم می کنم در این زمان بیشتر از هر زمانی حال می دهد که بعد از خوردن قهوه ترک لیوانت روبر گردونی و برای خودت فال قهوه بگیری ، اگر قهوه نمی خوری فال ورق بگیر ...اگرهم اهل ورق و لهو و لعب نیستی برو سراغ کتاب حافظ که دیگه حتما داری ، فال حافظ بگیر ... تازه میتوانی با دعا و نذر و از این جور کار های رمل و اضطرلابی بکنی ... ودلت روهم خوش کنی که شاید فرشته ها و ملایک و خدا و پیغمبرت به یاریت بیایند ...

• تنها هستید و دلشکسته ... نه به آن کسی که دلتان را شکسته است و نه به چینی دل بش زنتان کاری داشته باشید ... فعلا سعی کنید خورده شکسته ها را رو زودتر جمع و جور کنید ... تا بتوانید فکر کنید که نفر بعدی کی باشد ...

• تا جائیکه میتونید به خودتان برسید ... از نظر تغذیه ی سالم ... و از همه بیشتر میوه تازه است ... بابا به انرژی سالم و زیاد نیاز داری تا قوی تر و سالمتر باشی و با این ها از پس این دوران پر از اشترس عبور کنی ...

درضمن میخواستم به این آدمهای دلسوز ی که می خواهند به این دلشکستگان حال بدهند ولی با دخالت هایشان کار را سخت تر می کننند هم چیزی بگویم ....

این میزارم برای دفعه ی بعد

.

خوب امروز در جلسه ای که با من هایم گذاشتم ، به یکی از من هایم ، بار مسئولیت لارروبی هایم را واگذار کردم و به او اجازه دادم عنوان پر طمطراق « آقا میر آبی آقا » ئی با خودش حمل کند ...

این " آقا میر آبی آقا " ... موظف شده برای چند روز آینده ام برنامه بریزد ....

خلاصه ی کارش :

1. ول کن ( به هرچه وابستگی می آورد )...
2. طبقه بندی و مرتب و کلاسه بندی کن ...
3. جدا کردن مهم از غیر مهم !
4. جابجا کن : خیلی جالب و لازم و ضروری را بکار ببندم !
5. "شاید روزی بدرد بخور" ها را خوب بایگانی و انبار کنم ،
6. اشغال ها را هم که باید دور ریخت ...

خوب این یک برنامه برای نظم و انضباط در خانه و در خودم ...